Afgewezen bij een andere school,
kwam ik op de Berg aan.
Hartelijk ontvangen door Etta,
met positieve moed de school in.
Een lio-stage bij David,
daar mocht ik beginnen.
Zijn boekenkasten had ik opgeruimd,
misschien daarom geslaagd met een 9?
De sportminor erachteraan gedaan,
gelijk succesvol afgerond.
Linda was mijn sportieve begeleidster,
hoewel ik overtuigd was meer van bewegen te weten.
Toch belandde ik bewusteloos op de dikke mat,
want springen met 30% zicht,
ging die leerling met die dikke bril toch minder goed af dan verwacht.
Voor het eerst voor de klas,
Leek ik wel bijna volwassen.
Met duopartner Manuela
had ik een uitdaging dat jaar.
Zijn naam was Y
en haar naam was Y’s moeder.
Geen pauze rustig kunnen kletsen.
Blèrend stond ik standaard met mijn rode en groene kaarten bij het kleine veld.
Daarna ondanks gesmeek van ouders,
ging ik op reis.
Ik kreeg een kaartje van moeder-Y in Vietnam.
Het was het waard.
Een tintje bruiner kwam ik weer terug op de Berg.
Als vaste invaller dit keer.
“Groep 1/2 ligt jouw niet zei de directrice toen!”
Ik lig ook niet, ik sta de hele dag,
maar misschien zat er wel wat in.
Van jaarcontract naar volwaardig werknemer,
kreeg ik een groot compliment:
‘Wat KNAP dat jij je groep zo ontzettend goed kent’,
Zei Nardy van het hoofdkantoor.
“Bedankt” zei ik, “Ik ken ze pas één dag”.
Dit was dus iets wat mij lag.
Mijn eerste dag in groep 7 op de dependance.
Fietsen met een hele groep,
was in die periode mijn grootste angst.
De gedachte van een geplet, overreden, verdwaald kind
gaf mij nachtmerries.
Nu heb ik geleerd dat af en toe één vergeten,
helemaal geen drama is en soms zelfs,
ligt eraan wie het is, fijner.
Godsdienst geven of een muziekles met een koor
dat gaf mij lol in mijn werk.
De jodendom-presentatie van B.
Was, neem dat maar van mij aan, een pareltje.
Tijdens de pandemie,
was ik de ‘ambulante juf’.
J. was toen een hilarische kleuter
Nu heb ik hem in groep 8 gehad.
Rekenen op 10 verschillende niveaus,
een onmogelijke uitdaging, dat vond ik leuk.
Mijn 14-jarige droom kwam uit.
Ik draaide een groep 6 met mijn school mattie Cees.
Meester Michael (mijn stagiare), heeft dat jaar zwaaiend met één hand
mijn jaar nog zoveel leuker gemaakt.
Gertruud verving Cees en
zo kregen we 5 volwassenen op mijn lievelingsklassenfoto.
T. heb ik schreeuwend van de tafel gehaald,
R. juist tekenend er van onder.
zei mij: “jij bent voor mij altijd mijn echte juf”.
Terwijl ik hem alleen bij het stil-lees-groepje had.
Het avontuur dat groep 3 heet begon.
Met mijn kleur-gesorteerde dozen,
elke dag een letter leren.
Ik kende ze nou wel.
P. was in mijn groep 3 jaar een jaar lang mijn nakijk-buddy.
Gewoon omdat ze mij nog miste.
Kleine excuses naar Lieve J. en P.
Sorry dat jullie net 1.20 waren en lang voor je leeftijd.
Ik heb nog nooit zulke witte groep 3e-ers naast me gezien
na een ritje in de Baron.
Groep 7 was een verademing.
Met David! Daar had ik zin in.
Ik wilde steng beginnen,
had het hele lokaal verbouwd.
Niets dat mij meer tegen houdt.
Stond ik daar als een sergeant!
De meiden kwamen binnen
met een vriendje voor Gerda de vis.
Toen smolt ik natuurlijk meteen,
daar ging m’n strenge start.
Dat jaar schaamtelijk vaak gewonnen,
met eitje-tik, slagbal en de wie is de mol pot.
Ik smeekte dat wij niet weer wonnen
maar ja hoor, we hadden toen 5 zitzakken.
Eindelijk plek in groep 8.
Gezellig met Susan.
Zoveel zin in kamp.
Altijd al mee gewild.
Verhalen vertellen en filosoferen,
dat maakte mij blij.
‘Ik heb leren doorzetten door jou’,
was mijn lievelingscompliment.
Zomer vakantie 2025
Mijn 8e jaar gaat in september in.
Nog één keer kerst in groep 8,
met gelukkig niet zo veel kinderen dit jaar (33).
Een nieuwe baan vinden met zo’n directe voldoening is denk ik lastig,
maar ik hou wel van een uitdaging.
Liefs aan alle kinderen die ik heb mogen lesgeven, alle ouders die ik heb mogen vervelen en alle collega’s die mijn baan gezelliger hebben gemaakt.
Er zitten een hoop van jullie in m’n hartje.
Reactie plaatsen
Reacties